Voorwoord

Kaft202301

Op zaterdag 25 februari 2023 bezochten we in de voormiddag het GUM (Gents Universiteitsmuseum) en na de middag hielden we de jaarlijkse statutaire ledenvergadering van het VAV met dit jaar ook bestuursverkiezingen.

Ik werd voor de tweede keer aangeduid als voorzitter van een fiere vereniging die net honderd jaar geworden is. We genieten nog na van de schitterende viering op het Schoon Verdiep van het Antwerpse stadhuis in oktober laatstleden en prijzen ons gelukkig met de uitgave van het verzorgde en degelijke jubileumboek, waar we de volgende maanden verder moeten mee uitpakken.

Een fiere vereniging inderdaad, met het prestige van haar leeftijd, maar ook met de mankementen van haar ouderdom. Het aantal leden blijft dalen, en de leden verouderen. Jongeren sluiten mondjesmaat aan en dat zou beter moeten.

Het lidmaatschap moet herbekeken worden. Zetten we bijvoorbeeld de deur open voor andere medische beroepen?

We zijn een socio-culturele vereniging die als drukkingsgroep zijn politiek-maatschappelijke rol speelt. Maar we zijn deze eeuw ook geëvolueerd naar een denktank over de Vlaamse gezondheidzorg. De betrokkenheid en het bereik zal verhogen door nog meer gebruik te maken van de digitale media.

Ons blad “Periodiek” is inhoudelijk sterk en oogt ook fraai. Het blijft een noodzakelijk bindmiddel voor onze leden. En het kan interactiever worden door in te spelen op de evolutie van de digitale en sociale media. De culturele peiler blijft voor mij een wezenlijk aspect van het VAV. Zelfs al krijgen wij uit diverse andere hoeken mooi aanbod, de ontmoeting onder VAV-collegae en het gezellige moment nadien kunnen we niet missen.Een vereniging is dat verplicht aan zijn leden.

Maar er zijn nog momenten waar we kunnen discussiëren. Op 14 oktober organiseren we opnieuw een symposium in onze Vlaamse hoofdstad. Het kreeg de titel mee: “Naar een communautarisering van de gezondheidszorg in 2024!”. Meer informatie volgt later, maar hou alvast die datum vrij.

En we moedigen u ook aan om op zaterdag 6 mei naar De Montil in Essene-Affligem te komen. Het Aktiekomitee Vlaamse Sociale Zekerheid houdt dan ook een symposium: “Sociale zekerheid & vergrijzing: wie gaat dat blijven betalen?”. De aankondiging vindt u in deze Periodiek.

Net zoals mijn voorgangers herhaal ik dat het VAV moet blijven bestaan zolang de gezondheidszorg en het gezondheidsbeleid niet overgeheveld zijn naar Vlaanderen. “Als Vlaamse waakhond”, zoals Robert de Beule steeds herhaalde.

Onze missie is terug te vinden op www.vlaamsartsenverbond.org

Jan Van Meirhaeghe
Voorzitter VAV

 

Voorwoord

Kaft202202

Beste collega’s,
Beste vrienden en vriendinnen,
Beste Periodiek lezers

Wat een lustrumfeest op 22/10/2022!
Echt om van na te genieten: zoals het concept opera (Mvg Latijn opus): de lezingen: échte woordkunstenaars, de muziek was topklasse, het kader: de locatie met kleurrijke fresco’s en beelden: een waar plezier voor oog en oor. In dit Periodieknummer laten we u dan ook uitgebreid nagenieten!
Het jubileumboek is een uniek historisch naslagwerk geworden dat 100 jaar strijd en streven van Vlaamse artsen overspant.

Maar zoals ik al zei in mijn welkomstwoord: er ligt weer werk op de plank: Het wetsvoorstel van 19/09/22 van Minister Frank Vandenbroucke is een kaakslag voor de Vlaamse artsen: De door het Rekenhof gerechtvaardigde ratio 60/40 NL/Fr wordt losgelaten. Het overtal Fr artsen met RIZIV nummer wordt “kwijtgescholden“ De Vlaamse arts wordt gebetonneerd om harder te werken per densiteit inwoners / aantal patiënten.

De 60% Vlaamse inwoners van dit land kunnen toch rekenen op een evenredig procent van de artsenquota, idem voor onze Franstalige landgenoten? Elke Belg heeft toch hetzelfde recht op zorg? Binnenkort wordt wettelijk verankerd dat Vlaamse artsen harder moeten werken dan onze Franstalige collega’s.

Elke gemeenschap mag voor zich uitmaken hoeveel artsen nodig zijn: Maw onder de taal-zorg-grens zijn er volgens Wallonië véél artsen nodig en zo krijg je nog meer verfransing van het zorgaanbod van de Vlaamse Rand...

Quousque tandem abutere, Catalina ,patientia nostra? (CICERO, Orationes in Catilinam 1, 1)

Zoals onze vorst Leopold III ooit zei: Na zijn troonafstand in 1951 schrijft hij een ‘politiek testament’, waarin hij onder meer stelt dat België gebouwd is op het geduld van de Vlamingen. ( Luc Pauwels , Doorbraak,3/11/22)

Niettemin wens ik u allen fijne eindejaarsfeesten toe en laat elk kaarsje een teken zijn van .. hoop!
.. als de kaars uit is: misschien ook het geduld van de Vlaming?

Laat 2023 in aanloop van .. 2024 een duidend scharniermoment zijn!

Lieve Van Ermen, voorzitter

 

Voorwoord

Kaft202201

Het Corona monster trapt stilaan op zijn eigen staart van pan - naar endemie en heeft de Vlaamse Leeuw in ons niet klein gekregen:
we waren in Vlaanderen het snelst, het beste (qua vaccinatie% zorgpersoneel VL 93%, Wall80%, Brus 18,8%) én het goedkoopste in onze vaccinatiecampagne .. daar mogen we best prat op gaan! Bijvoorbeeld: Kost prik in vaccinatiecentrum: VL: 53€ Wall: 72€ Kost prik in WZC: VL:10€ in Wall: 20€; -aantal overlijdens in hospitaal van coronapatiënten: VL:16,5%, Wall: 20,4%, Brussel: 18,8%.

Ook zetten we graag meer de puntjes op de i en laten we onze tanden zien: bij de Orde meer artsen geschorst in Vlaanderen als antivaxverspreiders (15) dan in Brussel (3) en Wallonië (6) terwijl de antivax stroming daar net welig tierde.. ik heb het vermoeden dat wij harder tegen hen optreden..

In Doorbraak lezen we, van historicus Wido Bourel dat er in Frans Vlaanderen in hetzelfde tijdscharnier als het ontstaan van VAV een gelijkaardig “Verbond“ bestond namelijk het VVF. Kennissen en vrienden, waaronder vooral Jean-Marie Gantois stichtten “het Vlaams Verbond van Frankrijk (V.V.F.)” ...de jaren dertig...de Tweede Wereldoorlog ..” Anno 28/5/1922 enkele luttele jaren ná de Eerste Wereldoorlog en de taalstrijd in de loopgraven, werd er in Antwerpen het Algemeen Vlaamsch Geneesheren Verbond gesticht door Dr Leopold Goyens, men telde bij aanvang 40 leden ...
In de jaren voor de tweede Wereldoorlog telde men wisselend 750 à 1000 leden bij het AVGV nadat men had geijverd voor de vernederlandsing van de RUG in 1930. In 1960 werd er onder leiding van Dr De Beule, die het Vlaams Actiecomité voor Gezondheidszorg oprichtte, geijverd voor de overheveling van de gezondheidszorg in homogene bevoegdheden naar de Gemeenschappen. Daarbij speelde Prof Eric Ponette een belangrijke rol. Tevens wordt er nu al een kwarteeuw weerwerk gegeven over de contingentering artsen en het ingangsexamen sinds haar invoering in 1998 en de taalverhoudingen in de Brusselse ziekenhuizen. Terecht viert het VAV haar 100-jarig bestaan op het Stadhuis in Antwerpen op 22/10/22!

Beste vrienden, ik begin en eindig met Corona in mijn voorwoord. Als ik het boek van Chris Stoop over Corona en WZC lees, revolteer ik ..
Hoe de “overheid” de bewoners van de WZC letterlijke en figuurlijk heeft laten stikken.. Dementerende bewoners zowel wie positief als negatief testten als één cohorte samen isoleren? Bejaarden, zonder hun familie, in totale eenzaamheid, zonder enige palliatieve zorg, laten sterven ..Hoe bewoners van WZC geweerd werden uit Ziekenhuizen, soms gewoon terug werden gestuurd? Als we mensen in de zorg gaan selecteren op kwetsbaarheid, wil dat zeggen dat ze minder MENS zijn? Dan bereiken we een ondergrens in de beschaving dat we als mens én als arts niet mogen tolereren. Hierover is een parlementaire commissie meer dan welkom en hier moeten we ons over bezinnen als samenleving en als Vlaamse artsen met een normenbesef voor toekomstige pandemieën!

Lieve Van Ermen, voorzitter

 

Voorwoord

Kaft202104

De coronapandemie blijft maar aanhinken: nu vierde golf en we zullen deze maar de baas zijn begin 2022 zeggen de experts
...maar laten we woke Vlaams blijven...
Op ons laatste symposium 16/10/2021 is de spagaat tussen de aanpak van het noorden en het zuiden van dit land weer als een paal boven het water bewezen ...
We doen het anders (met eigen klemtonen), béter (hogere vaccinatiegraad ) én goedkoper. De vele verschillende (9) excellenties op gezondheidszorg leiden tot inertie in daadkracht.

Er zijn politici die evenzo ‘het hangijzer van de verschillende beleidsniveaus even goed onder ogen zien maar ze trekken net tegenovergestelde conclusies dan de onze ...ze willen terug éénduidig op federaal niveau!?

“Naar een Vlaams gezondheidsbeleid!” In de Gemengde Commissie in de senaat op 15/10/2021 ter voorbereiding van de Grondwetsherziening mocht ik, als voorzitter VAV, onze zienswijze wat gezondheidsbeleid verduidelijken en werd ik van alle kanten geviseerd...

Men kan de tandpasta niet terug in de tube steken ...er is ook een organische evolutie van onderuit om verschillen meer zelfstandig aan te pakken en zoveel als kan naar de gemeenschappen over te hevelen ...

“Na Corona, eindelijk een zelfstandig Vlaamse gezondheidszorg”: blijft een kneedbaar thema ook in 2022.

Nu ad hoc met de klimaattop ook ...geen Belgisch federaal standpunt ...zowel Vlaanderen, Brussel als Wallonië moeten rechtstreeks verantwoordelijk worden ten opzichte van Europa: dan moet er geen Belgische klimaateenheidsworst meer gefabriceerd worden!

“Federale overheid ‘scheidsrechter’ in klimaatdiscussie?”: Zéker geen optie!

Ik wens jullie een Coronavrij 2022 toe en een onverdroten Vlaamse reflex.

We vieren alvast in het najaar van 2022 ons eeuwfeest van het Vlaams Artsenverbond en ik hoop u in grote getale gezond en wel te ontmoeten in Antwerpen op de Algemene Vergadering 19/2/22 en bijpassend bezoek aan het Letterenhuis en Handelsbeurs.

Lieve Van Ermen, voorzitter

 

Voorwoord

Kaft202103Ik was in Afghanistan in 2004 en was grote fan van Massoud: wil de nieuwe Massoud nú opstaan aub?

Ik was arts vrijwilligster in Istalif voor het Vrouwenhuis van Moeders voor Vrede België (Jennie van Lerberghe) en Frankrijk en deed er consultatie.. ik was een uitgesproken fan van Massoud, de charismatische leider van de Noordelijke Alliantie tegen de Taliban, ex commandant van de Moedjahedien tegen de Russen.. Hij prijkte op een grote affiche op een even legendarische site: het Olympisch sportstadion waar de trigger ontstond voor de Westerlingen om zich te bemoeien nadat clandestiene video’s ons hier bereikten waarbij de Taliban standrechtelijke executies deden: mannen opgehangen aan de dwarsbalk van de goal en vrouwen in burka op hun knieën met een pistool van achter, laf in hun hoofd geschoten.
..ik zag de video..
Massoud werd vermoord door twee “Belgische” Tunesiërs van Al Qaida, die zich als een journalist en een fotograaf voordeden en in het fototoestel zat.. een bom
Twee dagen voor 9/11 in 2001.. een voorbode?
2 jaar later kwam een klein meisje: een bedelares in Chickenstreet twee Amerikaanse soldaten tegemoet en.. onder haar kledij zat.. een bom
Twee zelfmoordaanslagen ter ere van Allah en een godsdienst met politieke doeleinden. De typische muts van Massoud is een pakol, die kocht ik in Chickenstreet, de Meir van Kaboul.. voor 1 dollar.. We zouden er een nieuwe mode van moeten maken..
Velen vragen me nu herhaaldelijk wat ik er van denk..
Wat als ik met mijn rebellerende aard steeds grote witte Jeeps van Amerikanen in mijn stad gedurende 20 jaar zag rijden met verduisterde ruiten en grote 2 meter lange antennes voor contact met hoofdkwartier maar geen enkel contact met de lokale bevolking?
De Fransen daarentegen hadden meer voeling met de mensen en ik zag ze thee drinken en palaveren over antiek kopen in achterwinkeltjes van Chickenstreet..
Hebben we als Westerlingen niet teveel top to bottom gewerkt? Na een opvoeding, twintig jaar top to bottom, verwacht je toch dat het zaadje is gelegd om te kiemen? Zoals wij, ouders van twintigers, hen moeten kunnen “loslaten“.. zélfs als het faliekant uitdraait niet? Maar dan moet je wel blijven coachen en hen niet abrupt lossen!

Ik ging in de boekhandel binnen op het enigste rondpunt dat Kabul kent..
waar de Noorse oorlogscorrespondente Asne Seierstad een boek over de familie schreef: “De boekhandelaar van Kabul” De familie begon abrupt een proces tegen haar!
Toen ik binnenstapte werd ik meteen gevraagd: “hoe ken je deze boekhandel? Waarom kom je hier binnen?” Ik was beduusd om de waarheid te zeggen en zei dat ik wat in de boeken kwam rond struinen.. en zag een aldaar een beroemd, eerder berucht boek: het dagboek van een Russische soldaat, die schreef hoe ze moegetergd, verslaafd aan heroïne, meerderen geamputeerd tenslotte met duizenden terugkeerden..
Russen en Amerikanen hebben het jarenlang geprobeerd en... telkens kwam de machocultuur ingebed in islamisme terug.. ook na de foto’s van de bekende minijupes van Afghaanse meisjes in de jaren 70! Opgedrongen door het seculiere communisme.. ze faalden even goed.. Iedereen beet zijn tanden stuk op Afghanistan, bedenk ik.. van Darius de Oudere, Alexander de Grote, Djenjis Kahn, Timur Lenk.. en recenter: de Britten in hun “Great Game” in de negentiende eeuw en nadien de Russen, ISAF (NATO troepen) verlieten Afghanistan december 2014 en nu de US in allerijl..
Sinds 2015 gaven Belgen nog nadien ondersteuning aan de Resolute Support Mission tot 17/5/2021.
....
Waar komt die driving force nú evenwel vandaan?

Lieve Van Ermen, voorzitter

 

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.