Overheveling kinderbijslagen naar de Gewesten

Het VGV maakt zich ernstige zorgen over de overheveling van de kinderbijslagen en een deel van de gezondheidszorg naar de Gewesten. Het VGV pleit sinds vele jaren voor de overheveling van de ganse sociale zekerheid naar de Gemeenschappen.
Met de zesde staatshervorming werden de kinderbijslagen en een klein deel (13,4 % van het totale RIZIV-budget) van de gezondheidszorg gesplitst. In overeenstemming met de Grondwet moesten deze zaken toegewezen worden aan de Vlaamse en Franse Gemeenschap. Door de kinderbijslagen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest (BHG) over te hevelen naar de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) wordt in feite een overheveling naar de Gewesten uitgevoerd. Dit betreuren wij en we vrezen vooral dat hetzelfde zal gebeuren met de gezondheidszorg.
Met deze staatshervorming wordt een belangrijk taboe doorbroken: Brussel wordt steeds meer een deelstaat als de andere. Het BHG verwerft de constitutieve autonomie. Het idee om persoonsgebonden zaken in Brussel toe te vertrouwen aan de GGC wordt ermee uitgevoerd. Het is de wens van belgicisten, ook in Vlaamse partijen, om zoveel mogelijk bevoegdheden naar de GGC over te hevelen. Allemaal bevoegdheden die de Brusselaars zelf uitoefenen, wat betekent dat de banden tussen Vlaanderen en Brussel worden doorgeknipt. Dit vormt een voorafspiegeling van een België bestaande uit vier gewesten, waarbij Brussel een volwaardig gewest is.
Concreet werd de uitvoering van het beleidsdomein kinderbijslag toegewezen aan een overlegstructuur met de Franstalige Gemeenschap en het GGC. Onder het mom van ‘schaalvergroting’ zou het GGC overleg plegen met de kinderbijslagfondsen die meer dan 40.000 leden hebben in het Waals Gewest en BHG. Daardoor worden de kinderbijslagfondsen met Vlaamse wortels uitgesloten. ‘Schaalvergroting’ is hier dus een verbloemd synoniem voor uitsluiting!
Indien de Brusselse regering een regeling voor de kinderbijslagen zou invoeren die (niet toevallig) dezelfde is als in het Waals Gewest, zouden de Brusselse Vlamingen de facto gelijkgesteld worden met Franstaligen en Walen en zouden ze afgesneden worden van Vlaanderen. Met deze regeling is het duidelijk dat de Franstaligen de zesde staatshervorming misbruiken om de Brusselse Vlamingen in te lijven bij de Fédération Wallonie-Bruxelles, om dus de Brusselse Vlamingen af te snijden van de rest van Vlaanderen en om op termijn van Brussel een Franstalige stad te maken zonder inspraak van Vlaanderen.
Nu stellen we vast dat er een verdere stap gezet wordt in het uitschakelen van de Brusselse Vlamingen. Door de St. Emilie-akkoorden worden de Brusselse Vlamingen in feite ingelijfd bij de Fédération Wallonie-Bruxelles. Alhoewel dit een onwettige instelling is en de rechten van de Brusselse Vlamingen geschonden worden, merken wij geen protest of weerwerk van de meeste Vlaamse politici en vooral niet van de Vlaamse leden van de Brusselse regering en van de GGC. Nu wordt door hen zelfs de term ‘Nederlandstalige’ teruggehaald of zelfs ‘Nederlandse’ ter vervanging van ‘Vlaamse’ in de Vlaamse Gemeenschapscommissie. Ligt het BHG dan niet meer in Vlaanderen, maar in Nederland? Waarom willen deze politici de investeringen van de Vlaamse gemeenschap in Brussel wegmoffelen? Zou VGC haar energie niet beter steken in de echte uitdagingen voor de Brusselaars?
Hoe dan ook valt te vrezen dat, indien dat alles aanvaard wordt voor de gezinsbijslagen, in een volgende fase hetzelfde zal gebeuren met de bevoegdheden inzake volksgezondheid die geregionaliseerd zullen worden en later wellicht ook voor onderwijs en cultuur.


Geert Debruyne, VGV-voorzitter

Lees Meer

Aanvullende gegevens

Met dank aan onze sponsors.